|
Kolejne prawa nadał miastu następca Konrada -
Bolesław. Na ich mocy starszyzna mogła z mistrzami rzemieślniczymi
wybierać nowych radnych i nową radę cechu, bez ingerencji księcia.
Wkrótce (w 1333) Bierutów otrzymuje prawo karania wszystkich
przestępców i złoczyńców bez względu na zajmowane przez nich
stanowiska czy stan majątkowy. Przywilej ten świadczy o częstych
najazdach na miasto i wielu niebezpieczeństwach ówczesnego dnia
codziennego. W tym też okresie powstaje łaźnia miejska, która
przyczynia się do podniesienia stanu higieny w mieście.
Podstawowym zajęciem mieszkańców w XIV i XV wieku było rolnictwo
i rybołówstwo. Głównymi roślinami uprawianymi w okolicy miasta
był: chmiel, pszenica, jęczmień, żyto, owies, len oraz groch, bób
i soczewica. Istnieją także sady owocowe oraz co najmniej trzy młyny.
Rybołówstwem zajmowano się na rzekach i stawach przy młynach. W
1339 roku książę Bolesław wraz z synami Wacławem i Ludwikiem
sprzedaje Bierutów księciu oleśnickiemu Konradowi I. Jego syn i
następca Konrad II utrzymuje bliskie kontakty z królem polskim - Władysławem
Jagiełłą. Bierze nawet udział w kilku jego wyprawach
chrystianizacyjnych Litwy. Kolejny wiek - XV okazuje się chyba
jednym z najbardziej tragicznych w dziejach miasta. Dotykają go
kolejno: choroby zakaźne ( umiera kilkadziesiąt procent mieszkańców
), następnie najazd husytów (1430) plądrujących miasto.
1
2
3
4
|
