|
 Na
mocy dekretu J. E. Ks. Kardynała Henryka Gulbinowicza 21.06.1978r
obowiązki proboszcza parafii Bierutów obejmuje ks. Jan Gabor.
Przyszły
ksiądz Jan Gabor przyszedł na świat 9 listopada 1935 w
Szufnarowej z rodziców Stanisława i Antoniny. Szkołę podstawową
ukończył w Szufnarowej, a Liceum Ogólnokształcące w Strzyżowie.
I
tam w Strzyżowie: „ Pan stanął na brzegu szukać ludzi
gotowych pójść za nim” i wskazał na Jana Gabora. Czując to
wezwanie, Jan Gabor wstępuje do w 1956r do Seminarium Duchownego,
ale nie w swej rodzinnej diecezji, lecz we Wrocławiu. Na kapłana
zostaje wyświęcony w 1961r w katedrze wrocławskiej.
Pierwszą
miejscowością, w której rozpoczął swą pracę duszpasterską
jako wikariusz, była Stara Kamienica. Nastepnie jest wikariuszem
w parafiach: Mieroszów, Bolesławiec, Chełmsko.
Następnie,
już jako proboszcz, pracę duszpasterską kontynuuje w Rogowie
Sobóckim, a następnie w parafii Zbylutowa koło Lwówka, skąd
przybywa do Bierutowa.
Pracę
w Bierutowie rozpoczyna od organizacji Misji św. Musi też uporać
się z obsadą stanowiska organisty. Z problemem tym zetknie się
po raz drugi po śmierci organisty Kazimierza Olenieckiego.
W
życiu proboszcza rozpoczyna się okres „wielkiego
budowniczego”. Rozpoczyna go wykonaniem elewacji w kościele
filialnym w Solnikach Małych w 1979r, następnie kapitalny remont
dachu i wieży kościoła parafialnego św. Józefa.
W
latach 1980-86 przeprowadza remont kapitalny kościoła filialnego
w Posadowicach.
W
końcu lat 80 ksiądz proboszcz czyni starania o odzyskanie kościoła
poewangelickiego św. Katarzyny, który służył jako magazyny
fabryki obuwia i szpitala w Oleśnicy.
W
dniu 27.03.1981r wojewoda wrocławski, po licznych staraniach księdza
proboszcza i po interwencji księdza kardynała Henryka
Gulbinowicza, przekazuje zrujnowany kościół św. Katarzyny
parafii Bierutów.
Ksiądz
proboszcz Jan Gabor 20.08.1981r. przejmuje kościół od ówczesnego
administratora miasta i gminy Bierutów naczelnika Tadeusza Słomki,
który miał też niewątpliwy, pozytywny udział w odzyskaniu
tego kościoła dla parafii.
Ks.
Jan Gabor rzucił się w wir prac porządkowych i remontowych, które
trzeba było przeprowadzić w tym kościele. Żartobliwie nazywał
ten kościół swoją „Kasią”. Ogromne, przerastające możliwości
jednego człowieka i parafii prace przy odgruzowywaniu, a następnie
remontowe trwały nieustannie. Parafianie angażowali się w cały
remont. Było ich tak wielu, że trudno było ich wszystkich
wymienić.
Opiekę
merytoryczna nad remontem sprawował wojewódzki konserwator
zabytków p. Przyłęcki bardzo pozytywnie nastawiony do tego
czynu.
24.12.1982
r odprawiono w kościele św. Katarzyny pierwszą uroczystą
Pasterkę. Kościół był wypełniony po brzegi, a wielu parafian
stało wokół kościoła. Przy śpiewaniu na zakończenie Mszy św.
pieśni „Boże coś Polskę” wielu parafianom płynęły łzy.
Kiedyś katolicka świątynią znów zostaje oddana katolikom na
chwałę Bożą.
W
następnych latach w kościele tym prowadzone są dalsze prace
remontowe i wyposażeniowe, a wszystko za sprawą proboszcza.
Ksiądz
proboszcz niepokoi się faktem, że mieszkańcy niektórych wiosek
mają bardzo daleko do kościoła. Chodzi tu o wsie Paczków,
Kruszowice, Kijowice i dlatego czyni starania o budowę kościoła
w Paczkowie. W czasach, które opisujemy, zezwolenie na budowę kościoła
było uzależnione od decyzji wydziału ds. Wyznań Urzędu Wojewódzkiego,
dlatego ks. Proboszcz uciekł się do prawnego wybiegu rozpoczynając
budowę kościoła w Paczkowie jako punktu katechetycznego.
Na
taką budowę zgodę mógł uzyskać w gminie.
Budowa
została rozpoczęta w 1984 r. a ukończona w 1986 r. Bardzo duży
udział w budowie miało społeczeństwo tych wsi. Obiekt ten pełnił
funkcję punktu katechetycznego i równocześnie kaplicy – kościoła.
Kościół
wybudowano w centrum wsi. Uroczystego poświęcenia świątyni
dokonał ks. kardynał Henryk Gulbinowicz. Ten piękny obiekt o
bardzo nowoczesnej architekturze otrzymał wezwanie Aniołów Stróżów.
Z
takich samych powodów ks. Jan Gabor pomaga społeczeństwu wsi Młokicie w budowie kaplicy i eryguje tam punkt filialny.
Krzyż
na nowym cmentarzu i kaplica to wspólne dzieła ks. Jana Gabora i naczelnika Zygmunta
Fedyka.
30
listopada 1986 r. Metropolita Wrocławski ks. kardynał Henryk
Gulbinowicz poświęca odrestaurowany kościół św. Katarzyny.
„Wielki
budowniczy” nie spoczywa. Widząc trudności nauczania religii w
różnych przybudówkach, salkach, kościołach czyni starania o
budowę domu katechetycznego. 04.07.1989r. naczelnik Miasta i
Gminy Zygmunt Fedyk wydaje po uzgodnieniu z wojewódzkim
konserwatorem zabytków zezwolenie na budowę punktu
katechetycznego przy kościele św. Józefa.
W
1991 r. Budynek jest już gotowy do użytkowania. 03.10.1991r. poświęca
go nasz kardynał w obecności ówczesnego Kuratora Oświaty i
Wychowania we Wrocławiu p. G. Tomaszewskiej. Punkt katechetyczny
otrzymuje imię O.M.M. Kolbego.
W
międzyczasie wybudowano, dzięki staraniom ks. proboszcza dom
katechetyczny w Posadowicach. Dzieci w tej miejscowości religii
uczyły się w prywatnym domu p. Jarząbów.
Z
kolei ksiądz proboszcz rozpoczyna prace remontowe przygotowujące
kościół św. Józefa do obchodów 100-lecia jego istnienia.
Rok
1993 – 100-lecie kościoła św. Józefa. Kościół jest całkowicie
odrestaurowany. Na uroczystości jubileuszową przybywa ks. biskup
Józef Pazdur.
W
parafii ma miejsce wielka religijna uroczystość, a mianowicie
peregrynacja kopii obrazu M.B. Częstochowskiej. Na rynku obraz
witają burmistrz i ksiądz proboszcz.
W
1995 r. Ksiądz proboszcz przygotowuje po raz kolejny młodzież
do sakramentu bierzmowania, którego dokonuje ksiądz biskup Jan
Tyrawa.
Corocznie,
z inicjatywy księdza proboszcza, młodzież z naszej parafii
bierze udział w spotkaniach Taize. Jedno z takich spotkań ma
miejsce w noc sylwestrową 1995r. właśnie w Bierutowie.
Ksiądz
proboszcz dostępuje zaszczytu najpierw kanonika, a potem prałata.
Po podziale dekanatu Oleśnica zostaje dziekanem dekanatu Oleśnica-wschód.
Z
inicjatywy księdza proboszcza powstaje Eucharystyczny Ruch Młodych.
Przy
parafii grupa młodych zapaleńców przy pełnej aprobacie i
pomocy księdza proboszcza wydaje parafialna gazetkę „Dokąd
idziesz”. Szkoda, że dzisiaj już jej nie ma.
26.09.1996
r. w towarzystwie wojewody wrocławskiego prof. Janusza
Zalewskiego, przewodniczącego Sejmiku Samorządowego prof. Leona
Kieresa, kuratora Oświaty i Wychowania mgr Włodzimierza Patalasa,
ksiądz proboszcz poświęca pierwszy segment nowej szkoły.
Zostają też poświęcone, ufundowane przez księdza proboszcza
krzyże do sal lekcyjnych.
Wszystko
co robi ksiądz Jan czyni go jeszcze silniejszym. Jest to mu
zapewne pomocne w jego codziennej pracy duszpasterskiej. Jest
wiecznym optymistą, uśmiech nie schodzi z jego twarzy. Zawsze
znajduje czas dla swoich parafian z posługą kapłańską, tworząc
życie parafialne, włączając się w uroczystości świeckie
jakie mają miejsce w gminie.
W
sprawach zasadniczych był nieugięty i pryncypialny, nigdy jednak
nie ingerował w sprawy ludzkie. Cierpliwością, uśmiechem,
dobrym sercem, a nie siłą i podniesionym głosem, przekonywał
ludzi do dobra.
Pod
koniec 1996 r. ksiądz proboszcz zaczyna chorować, przebywa w
szpitalach w miejscowościach Kup i Oleśnica.
W
nocy z 28.03 na 29.031997 r. w szpitalu w Oleśnicy ksiądz
proboszcz umiera. Zwłoki księdza proboszcza, w asyście niekończącej
się kolumny samochodów, zostają przewiezione do kościoła św.
Katarzyny, gdzie Mszę św. żałobną odprawia ksiądz biskup
Edward Janiak. Świątynia wypełniona jest po brzegi.
1
kwietnia odbywa się pogrzeb księdza proboszcza celebrowany przez
księdza kardynała Henryka Gulbinowicza. W pogrzebie biorą udział
tłumy wiernych.
Spoczął
na naszym cmentarzu, gdzie parafianie ufundowali mu nagrobek, na
którym zawsze palą się znicze i stoją kwiaty.
W
II rocznicę śmierci księdza proboszcza parafianie z inicjatywy
Akcji Katolickiej, fundują tablicę pamiątkową, która zostaje
wmurowana w jeden z filarów kościoła św. Katarzyny i poświęcona
w czasie wizytacji kanonicznej przez księdza kardynała Henryka
Gulbinowicza.
Dziewiętnaście
lat włodarzył w Bierutowie. W tym czasie dokonał wielu wspaniałych
rzeczy, ale przede wszystkim otwierał swoje serce dla wszystkich.
Dając nam tak wiele, w zamian nie żądał nic dla siebie. Był
dobrym gospodarzem dbającym o swoją parafię – „wielkim
budowniczym”
Niniejszy
artykuł o księdzu Janie Gaborze autorstwa p. Zygmunta Fedyka był
publikowany na łamach 6 numeru Kwartalnika Powiatu Oleśnickiego.
Publikacja
przez bierutow.INFO za zgodą autora.
|
